Een laatste kus voor Haarlemmer Buddy (36)

Een laatste kus voor Haarlemmer Buddy (36)
Een erehaag voor het Patronaat voor Buddy.
© Foto United Photos/Toussaint Kluiters
Haarlem

Geen stemmige aula maar een bomvolle grote zaal van het Patronaat waar de biertap open staat. Het is deze vrijdagmiddag een afscheid zoals Buddy van der Aar (36) wilde. Honderden vrienden, familieleden, collega’s en kennissen brengen een eerbetoon aan de Haarlemmer.

Na de dienst vormen zij voor het Patronaat een erehaag met fakkels en rookpotten. Even wordt het verkeer op de Zijlsingel stilgelegd om de rouwstoet ruim baan te geven.

De ’Haarlem-jongens’, omschreven als een familie, gaan voorop tijdens de organisatie van het afscheid. Het zijn de tientallen vrienden die hij maakte tijdens en rondom de wedstrijden van de voormalige betaaldvoetbalclub. Aan de muren van het Patronaat hangen roodblauwe spandoeken, voetbalshirtjes van Buddy’s favoriete clubs en tientallen foto’s van de Haarlemmer met talrijke vrienden.

Het overlijden van de Haarlemmer, die zelf voetbalde bij BSM en Schoten, was de derde klap in één jaar tijd voor de Haarlemse vriendengroep. Buddy hielp volop mee met het afscheid in de Lichtfabriek van Laurens Mulder, meestal ’Rood’ genoemd. Een paar weken erna kwam de onheilstijding dat hij zelf ernstig ziek was. ,,Maak je niet druk’’, zei hij tegen zijn dierbaren. Ruim drie maanden later overleed ’Bud’.

Een eeuwig jongensachtige levensgenieter die zorgde voor saamhorigheid en verbinding, zo wordt hij tijdens het afscheid omschreven. Een eigenwijze mooiboy die hield van hardcore-feesten, typeren vrienden hem ook. Samen gingen ze uit hun dak op festivals als Mysteryland en Decibel Outdoor. Logisch dus dat vrijdagmiddag door het Patronaat naast liedjes van André Hazes en Tino Martin ook knalharde beats schallen. ’Gaan met die banaan’, beukt de muziek door de speakers.

Altijd was Buddy in voor een grap. Talrijke anekdotes komen vrijdagmiddag langs tijdens de speeches. Buddy die na een uitwedstrijd van Haarlem bij SC Cambuur de bosjes in loopt om te gaan plassen en in een sloot met kroos belandt. Of tijdens een dancefestival geen drankmunten haalt voor de vriendengroep maar voor vijftig euro bonnen om naar de wc te gaan. De vele verhalen zorgen voor een lach in een zaal vol verdriet. ,,Altijd zocht je de rand op, soms ging je erover. Maar wat hadden we een lol!’’, vertelt een van zijn vrienden tijdens zijn toespraak. Een hoop fijne herinneringen komen voorbij.

Een staande ovatie valt Buddy na de laatste speech ten deel. De Haarlem-jongens lopen als eersten het podium met Buddy’s doodskist op. Ze drukken een allerlaatste kus op zijn kist.

Het laatste nieuws