Zorgdirecteur nieuwe baas politie

,,Een organisatie als Zorgbalans lijkt veel op de politie: allebei trekken ze de wijken in.’’

,,Een organisatie als Zorgbalans lijkt veel op de politie: allebei trekken ze de wijken in.’’© Foto United Photos/Paul Vreeker

Arthur de Mijttenaere
Haarlem

Eigenlijk ben ik zij-instromer van beroep, zegt ze met een glimlach. Anja Schouten (49), nog deze maand directeur van zorgorganisatie Zorgbalans, begint op 1 november in haar nieuwe baan als politiechef van de eenheid Noord-Holland.

Een zware baan waarin ze leiding geeft aan omgerekend 5000 mensen die in deze provincie waken over de veiligheid. Het is voor Schouten een terugkeer naar de politie. Voordat zij zes jaar geleden bij Zorgbalans als bestuursvoorzitter in dienst trad, werkte zij bij de politie als directeur recherche.

Is zij een jobhopper? Zo ziet zij zichzelf niet, maar zij is blij om na zes jaar Zorgbalans elders aan de slag te gaan. ,,Ik heb begin dit jaar tegen mijn raad van toezicht gezegd dat ik de headhunters niet meer zonder meer zou afwijzen.’’ En inderdaad: via de telefoon kwam het aanbod bij de politie te gaan werken. In de korpsleiding van de nieuw gevormde nationale politie met tien regio’s zocht men naar diversiteit. ,,Ik bleek op een lijstje te staan en werd benaderd.’’

Wat is haar sterkste punt, als het gaat om het leiding geven aan complexe organisaties met duizenden medewerkers zoals Zorgbalans of de politie? ,,Ik kan goed vertalen tussen verschillende werelden’’, zegt ze. ,,Achteraf was het zes jaar geleden een voordeel dat ik zonder een zorgachtergrond hier ging werken. Er waren grote veranderingen door wetswijzigingen en ik kon daardoor snel de vertaalslag maken. Het gaat nu ook goed bij ons: er zijn nu 500 mensen die een opleiding volgen. Ik laat het hier gerust achter, maar er is nu een ander type bestuurder nodig.’’ Heeft zij ook zwakke punten? ,,Misschien dat ik ongeduldig ben, ik zou vaak graag willen dat het wat sneller gaat.’’

Met dezelfde frisse blik start ze in haar nieuwe baan. Toen ze bezig was met de sollicitatieprocedure werd de auto van haar buren in Heerhugowaard opengebroken. Het stuur was gestolen. ,,Ik ben toen op de trap gaan zitten en was als een luistervink voor de twee politiemensen die met mijn buurman praatten. Ze deden dat zo goed, ze namen zijn boosheid weg en lieten blijken de diefstal serieus te nemen. Waren voortdurend bezig met het verzamelen van informatie. Zoals: waren de lantaarns aan? Of brandde het licht bij het huis?’’ Het is een parallel met haar werk bij Zorgbalans waar zij ook altijd heeft geprobeerd ’als een vlieg op de muur’ te luisteren naar de mensen. Pasgeleden is de politie omgevormd tot de huidige organisatie met tien grote regio’s, maar zij vindt dat het niet gaat om de structuren maar om de mensen. ,,Ik heb nog geen oordeel of die nieuwe opzet van de politie goed is. Maar beter een goede zorgverlener in een slechte structuur dan een slechte in een goede.’’

Wordt het een zwaardere baan bij de politie? ,,De eerste jaren bij Zorgbalans waren ook heel pittig. Maak een half rondje met een wijkverpleegkundige en je weet dat we allemaal echt sterfelijk zijn.’’ De eerste tijd bij de politie verwacht zij ook lange dagen. Als 16-jarige had zij haar eerste baantje in de zorg. Nu op haar 49-jarige leeftijd wordt haar werkplek het politiebureau aan de Koudenhorn in Haarlem. Keert zij ooit terug naar haar eerste liefde?

,,Ik denk het wel, al is het maar als toezichthouder. De zorg is een prachtvak en ik kijk terug op zes geweldige jaren. Er is ook zo veel aan het veranderen: vroeger was de vraag: wat is het probleem bij een patiënt? Steeds meer wordt de vraag: wat staat er op het spel bij het herstel? Bijvoorbeeld: wil je zoveel mogelijk tijd nog met je familie of wil je zo lang mogelijk leven? Daar gaat het ook om bij het levenseinde: we gaan steeds beter luisteren naar onze cliënten.’’