Premium

Het Broedcafé brengt een ode aan de circulair ondernemer: ’Zwammen zijn het nieuwe vlees’

Het Broedcafé brengt een ode aan de circulair ondernemer: ’Zwammen zijn het nieuwe vlees’
Oesterzwamkweker Erik Boele-de Zeeuw praat tijdens de eerste editie van het Broedcafé.
© United Photos/Rob van Wieringen
Haarlem

Men neme wat vers koffieprut, een pot, zak of kop en wat broed (het beginstadium van een paddenstoel). Stop het prut en broed samen in de pot, zet het op een koele plek en heb drie weken geduld. Het resultaat: eigen gekweekte, verse oesterzwammen.

Voor Erik Boele van de Oesterzwammerij is het dagelijkse koek. „Wist je dat oesterzwammen boordevol eiwitten zitten, maar helemaal niet vet zijn? Mensen denken vaak onterecht dat paddenstoelen niet per se gezond zijn. Maar ze passen perfect in de eiwittransitie.” Hij vertelt het een tiental luisteraars in het openbare werkcafé LaatBloeien (tevens journalistieke website over duurzaamheid) aan de Raamvest.

Zeewier of insecten

De eiwittransitie waar hij het over heeft is de overgang van traditionele eiwitrijke voeding, zoals vlees en zuivel, naar duurzamere opties. Bijvoorbeeld zeewier of insecten. Of dus oesterzwammen.

En duurzaamheid, daar is het Boele allemaal om te doen. Hij wil met zijn kwekerij een compleet circulaire onderneming zijn. Gebruikt koffieprut haalt hij op bij horeca, de Dakkas en het Kweekcafé bijvoorbeeld. Daarop kweekt hij zijn zwammen die hij na het oogsten verkoopt. En het koffieprut dat zijn werk voor de paddenstoelen al heeft gedaan, doet prima dienst als vruchtbare aarde voor in de tuin, of in de landbouw.

De gepassioneerd kweker was de hoofdgast tijdens het allereerste Broedcafé: een evenement waar telkens een andere duurzaam ondernemer in de spotlight staat. Mensen in het publiek worden geacht hem te helpen. Ze stellen zo nu en dan een vraag of ’spelen’ een kaart. Die lagen op ieders stoel en staan voor ’geld’, ’kennis’, ’middelen’, ’netwerk’ of wat-je-maar-wil: de joker. Op deze manier adviseren ze Boele over zijn worstelingen.

Gedwongen duizendpoot

Want worstelingen zijn er zat voor duurzaam ondernemers in een gehaaste maatschappij. Boele blijkt door zijn oesterzwamkwekerij - die hij overigens per toeval begon - te worden gedwongen een duizendpoot te worden. Hij moet koffieprut ophalen, zo vers mogelijk. Hij moet kweken, zo donker mogelijk. Hij moet oogsten, exact op het goede moment. Hij moet klanten vinden, maar niet te veel. Hij moet oesterzwammen bezorgen, op de fiets. En eigenlijk moet hij ook een website hebben, wat vrijwilligers, een nieuwe kweeklocatie voor volgend jaar en wat leuk marketingmateriaal. Maar, zoals iedereen na zijn verhaal wel begrijpt, daar heeft hij eigenlijk geen tijd voor.

„Kan je niet het best één vaste deal maken? Dat je alleen koffieprut ophaalt bij horeca, als ze vervolgens ook oesterzwammen afnemen?”, vraagt iemand die met een ’kennis-kaart’ door de lucht zwaait. En: ,,Misschien moet je ’go slow, to go fast’ hanteren: eerst al je boekhouding, website en marketing goed op orde, dan pas actie”, adviseert een ander.

Boele knikt weifelend. Duidelijk meer een liefhebber van directe actie. „Ik heb niet zoveel met lang praten en overleggen, dat doen ze bij de overheid al genoeg.”

Na het praatje en de discussie wordt er geborreld met ’gered’ eten. Dat het deze eerste editie nog geen storm liep, maakt de organisator van LaatBloeien niet uit. „Als iedereen volgende keer twee anderen meeneemt?”