Over liefde: Het mooiste meisje ooit was geïnteresseerd in mij

Over liefde: Het mooiste meisje ooit was geïnteresseerd in mij
© Foto Erna Faust

Een ontmoeting, een kus, een breuk of een gesprek, alles kan een keerpunt in de liefde zijn. Yanaika Zomer gaat op zoek naar onze diepere zielenroerselen. Wat als die jongen uit Noorwegen niet in het leven van Penny was verschenen?

Hij ontmoette haar op een leeg perron in Kopenhagen. Lang blond haar, 19 jaar oud. „Het was alsof er een soort prinses was neergedaald. Dat uitgerekend het mooiste meisje dat ik ooit gezien had, geïnteresseerd was in mij, kon ik bijna niet geloven.”

Het was in 1974 dat Erik, net geen eerstejaarsstudent meer, naar Zweden ging. „Het was spannend, mijn eerste reis alleen. Ik zou zes weken bij een gezin op een boerderij gaan wonen. Onderweg naar Stockholm met de trein, moest ik overstappen op Kopenhagen en zou uren moeten wachten op de nachttrein. Op het perron zag ik Penny staan. Ik weet bijna zeker dat zij degene was die het gesprek begon. Ik was zo groen als gras, dat had ik zelf nooit gedurfd.

Penny kwam uit Amerika en was op reis in Europa. Ik begreep haar verkeerd en dacht al twee jaar. Later bleken het twee maanden te zijn, maar wat gaf het? Ik was evengoed diep onder de indruk. We praatten eindeloos, maar toen de trein kwam moesten we ieder naar onze eigen plek. Ik had een couchette gereserveerd, maar slapen kon ik niet. Ik dacht alleen nog maar aan haar.

Pas de volgende ochtend zag ik haar weer. We hadden weinig tijd, ik zou worden opgehaald door het echtpaar waar ik logeerde. Ik gaf haar hun nummer en ze zwaaide me uit. Dat deed wat met me. Ik had ook indruk op haar gemaakt. En ze belde! Daarna ontstond er een intensieve correspondentie, die zich ook na mijn terugkeer in Nederland voortzette. Het was anders toen. We schreven elkaar bijna elke dag en we spraken cassettebandjes in. Ik woonde in een appartement. Soms stond ik beneden te wachten tot de postbode kwam.

Het zou 14 jaar duren voordat we elkaar weer zouden zien. In die tijd kregen we allebei serieuze relaties, die ook weer overgingen. Ik weet nog dat ze ging trouwen. Ondanks dat ik zelf een vriendin had, vond ik dat helemaal niet leuk. Maar uiteindelijk kreeg ik een langere relatie en de correspondentie verwaterde. Tot ik in ’87 weer vrijgezel werd. Penny kon het niet weten, maar kort erna belde ze. We pakten het vanzelf weer op en spraken af dat ze naar Nederland zou komen.

Het waren intense dagen. Ze was moe van de reis. Maar de eerste avond al, kroop ze op de bank tegen me aan. Ik stelde haar voor dat ze mocht gaan slapen. Dat wilde ze wel. ’Maar alleen als de afstand tussen ons niet groter wordt dan nu’, zei ze. Het was een soort verlegenheid, alsof ze het niet durfde te vragen. Ik ging met haar mee en we sliepen samen.

Na tien dagen viel het afscheid hard, maar we spraken af dat ik snel naar haar toe zou komen. Ik zou een vriend meenemen omdat zij moest werken. Dan kon ik evengoed leuke dingen doen. Toen ze ons een paar maanden later op kwam halen op het vliegveld leek alles anders. Iedereen was moe, misschien was dat het. Of het kwam doordat er een derde persoon mee was. Maar de afstand tussen ons was groter dan ik ooit gevoeld had.

Het was een bizarre trip. We reisden rond, hebben prachtige dingen gezien. We hebben gevrijd, maar er klopte iets niet. Op een dag bij haar thuis, pakte ik een stapeltje foto’s. Ik weet niet waarom, het was niet aan mij. Maar ik kwam een foto tegen van een jongen in bad. Een Noor, haar nieuwe vriendje. Misschien had ze het niet durven zeggen. Mijn reis naar Amerika was geboekt voordat ze wat met hem kreeg. Misschien was ze er nog niet uit wat ze wilde…

Het raakte me opnieuw. In die tien dagen bij mij, na een band die veertien jaar was gebleven, was het idee ontstaan dat ik naar Amerika zou verhuizen. Voorbarig? Misschien, maar het leek zo te kloppen. Een half jaar later was alles weg. We hebben nog een paar keer contact gehad. Het is nooit wat met dat vriendje geworden, met niemand eigenlijk. Zelf heb ik wel liefde gevonden en ik heb kinderen gekregen. Maar af en toe vraag ik me af hoe mijn leven was gelopen als die Noor er niet geweest was.”

Wil jij ook iets kwijt over liefde? Mail naar yanaika@mediahuis.nl