Premium

Moeten de spelregels worden veranderd om honkbal deze zomer nog mogelijk te maken?

Haarlem Drie honkbalcoaches hopen op een start van het seizoen en blikken vooruit naar wat mogelijk wel of niet gaat komen.

Michael Crouwel

50, Haarlem

Kinheim/DSS

Michael Crouwel stond dit jaar voor een bijzondere klus. Vanwege de ingezette samenwerking tussen hoofdklasser DSS en overgangsklasser Kinheim, mogelijk leidend tot een complete fusie eind van dit jaar, hebben beide clubs gezamenlijke teams samengeteld voor de hoofd- en overgangsklasse. Aan de eerste opdracht namelijk niet degraderen is voldaan omdat de bond besloten heeft dat dit seizoen in geen enkele klasse promotie dan wel degradatie zal plaatsvinden.

„ Het is bizar”, zegt de 56-voudig international. „Maar zekerheid over de hoofdklasse geeft in alle hectiek ook een zekere rust. We wilden begin maart net beginnen met ons oefenprogramma buiten, maar daar is geen spat van terecht gekomen helaas. Vandaar dat we afgelopen week eigenlijk weer van voren af aan begonnen zijn. De pitchers en catchers onder leiding van David Bergman en Dave Zijlstra en ik met de fielders. We kunnen terecht op het hoofdveld van het Pim Mulier stadion en daar is ruimte genoeg voor de vereiste anderhalve meter afstand.”

Crouwel weet dat de groep van 23/24 man te trappelen staat om te beginnen en denkt dat het qua motivatie om serieus te gaan trainen wel goed zit. „Ik heb nog geen afzeggingen gehad, maar misschien zijn er toch een paar die het nu wel een mooi moment vinden om te stoppen. Er moet wel zo snel mogelijk een concreet doel zichtbaar worden en dan is er nog een berg kwesties om op te lossen. Gaan we (tijdelijk) spelregels veranderen die het hart van het spel vormen? Want hoe je het ook bekijkt honkbal is voor een deel toch een contactsport. Denk aan slidings, honken stelen en de positie van slagman, catcher en scheidsrechter vlak bij elkaar bij de thuisplaat. Met elkaar reizen naar uitwedstrijden wordt ook een dingetje en als de dug-outs gesloten blijven ontstaat een gevaarlijke situatie. De komst van onze Amerikaans/Duitse werper Will Nahmens hebben we trouwens geannuleerd.”

Frank Koot

60, Haarlem

Onze Gezellen

Frank Koot was dit jaar van plan met Onze Gezellen een serieuze gooi te doen naar de hoogste positie in de overgangsklasse. Hij had een goede selectie van twintig man, waaronder zes werpers. Opvallende naam is die van oud-international Tom Stuifbergen die fit is en ondank zijn opleiding tot politieagent voldoende beschikbaar zou kunnen zijn. Ook Seb Visser stapte met een flink aantal jaren hoofdklasse ervaring van HCAW over naar de Haarlemse ploeg.

Koot: „Ik heb mijn voorzitter meteen gebeld, dat degraderen dit jaar niet aan de orde zal zijn, maar promoveren helaas ook niet. De jongens zijn gretig als koeien die voor het eerst weer de wei in mogen. Want tot nog toe hebben we het hele seizoen als groep nog geen bal geslagen of gegooid. Het was een enorme teleurstelling toen de zaak op slot ging maar ja gezondheid gaat voor alles. We hopen allemaal wel dat de minister luistert naar de noodkreet van onze mooie sport, want het is belangrijk dat wij als zomersport zo snel mogelijk een concreet doel voor ogen krijgen. Trainen in het wilde weg leidt uiteindelijk tot niets. Ik hoop dat de bond ook een aantrekkelijk alternatief competitie programma op de plank heeft liggen. Als dat onverhoopt niet mogelijk blijkt te zijn, zou ik graag een aantal stevige oefenwedstrijden willen spelen, tegen andere regionale clubs. Dan heb je ook de mogelijkheid om wat te experimenteren met aangepaste regels. Want zonder aanpassingen in de anderhalve meter samenleving is honkbal niet goed te doen .Je kan samen bijvoorbeeld afspreken dat de scheidsrechter en catcher wat verder naar achteren gaan, er geen achterlijke slidings gemaakt worden en dat een honkloper niet fysiek wordt uitgetikt, om maar eens wat te noemen”, reageert de Haarlemmer.

„Overigens zal niet meer op het veld spugen en pruimtabak gebruiken voor de meesten ook even wennen zijn.”

Mervin Gario

34, Nieuw-Vennep

Hoofddorp Pioniers

De coach van Pioniers bespeurde via een frequente groepsapp met zijn selectie een grote gretigheid om echt gezamenlijk te kunnen beginnen op het veld, want de individuele trainingen om fit te blijven zoals de meeste jongens de afgelopen weken gedaan hebben in achtertuinen en zo zijn natuurlijk niet meer dan een flinterdunne basis voor het seizoen. Er is nog geen (oefen)duel gespeeld. Gario benutte de afgelopen dagen vooral eerst voor een groepsgesprek, waarin ieder kon aangeven hoe hij erin zit. Niemand heeft nog aangegeven liever te stoppen. Voordeel is dat de jonge groep na de overschrijvingsperiode in november grotendeels intact is gebleven. „Ik denk dat zolang niet echt duidelijk is hoe het verder gaat voor mijn groep het vooral belangrijk is om verder te werken aan versterking van het groepsgevoel. Maar dat je, hoe graag ik met hun ook nu zou willen gaan spelen, wel reëel moet blijven en in je achterhoofd misschien rekening moet houden dat het toch niet kan. De droom om een wig te drijven tussen de suprematie van Neptunus en Amsterdam schuift dan even door. Hoe goed je ook preventief beschermingsmaatregelen neemt, risico’s op ongewenst contact blijven bestaan. Ik als coach weet niet wie er mogelijk toch ziek is en besmettelijk naar anderen. Gelukkig heeft niemand in de selectie te maken gehad met ernstige coronabesmettingen. Dat is heel fijn maar heeft mijns inziens ook het gevaar in zich dat spelers de discipline van afstand houden en geen contact na enige tijd zullen laten verslappen.”

Lastig bij de Hoofddorpers dat er alleen getraind kan worden op de kleine combinatievelden omdat het hoofdveld door een besmetting met de larven van de langpootmug afgegraven en opnieuw ingezaaid is. Onduidelijk is ook wat te doen met spelers die verplichtingen hebben in het Amerikaanse collegehonkbal, alleen al wat betreft heen- en weer reizen.

Net binnen