Premium

’Het zwarte dossier’ van Max van Olden is weinig geloofwaardig

Het verhaal doet nogal vergezocht aan, maar Max van Olden (1973) weet het smakelijk te brengen. Daardoor is ’Het zwarte dossier’ als prettige vakantiethriller zeker niet te versmaden.

Advocate Riemke Pennings heeft het de afgelopen jaren stevig voor de kiezen gekregen: een scheiding, opgezadeld met de schulden van haar ex die met de noorderzon vertrokken is, een zware baan als stagiaire bij een veeleisend advocatenkantoor en ook nog eens de zorg voor een vijfjarig zoontje. En nu dreigt haar stageplek niet te worden omgezet in een vast dienstverband omdat zij in de jaren ervoor twee keer nalatig is geweest. Eén kans krijgt ze nog: een crimineel publiceert vanuit de gevangenis een dichtbundel en een vroegere vriend van hem, door wiens schuld de crimineel in de gevangenis beland is, vreest dat daar verborgen moordinstructies in staan. Aan Riemke de taak om de publicatie te laten verbieden. Al snel blijkt echter dat die bange vriend niet zo onschuldig is als hij zich voordoet.