Premium

Column Linda Abrol over dementie:’Alles is goed zo’ zegt ze tegen me

De klanken van ’Tulpen uit Amsterdam’ galmen me tegemoet als ik de huiskamer van de gesloten afdeling van het zorgcentrum binnenloop. Een grote grijns op zijn gezicht en een warme, volle stem; pap op zijn best.

Hij geniet zichtbaar en ik wil hem niet storen. Mam kiest voor de vitamine D op het terras beneden. Dat wist ik wel. Het is een heldentoer om met haar beneden te komen maar als we er eenmaal aangekomen zijn, dan weet je weer waarom je al die moeite doet: vanwege de gemeend blije glimlach zodra mam de zon ziet en zegt: ’Wat ben ik je hier dankbaar voor!’