Baanrenner Büchli balend ten onder na week van uitersten

© Foto ANP

© Foto ANP

1 / 2
ANP
IZU

Matthijs Büchli Santpoort-Zuid beleefde een week van uitersten op en rond de wielerbaan van Izu. Dinsdag maakte hij deel uit van de ploeg die olympisch goud veroverde op de teamsprint. Donderdag kwam zijn vriendin Laurine van Riessen op de keirin zwaar ten val.

Twee dagen later vloog de nummer 2 van Rio 2016 er al op de eerste dag van hetzelfde onderdeel uit. „Terwijl ik de benen had, ik ben nog nooit zo goed geweest”, klonk het sip uit de mond van de sprinter.

Het werd niet zijn dag. Zijn eerste heat moest over omdat er twee renners gevallen waren. Bij zijn tweede optreden leek Büchli (28) zich te hebben geplaatst voor de kwartfinales, maar greep de jury in. „Ik had alles erin gelegd, was blij dat ik door was. En na acht minuten word je teruggezet - onterecht volgens mij - en moet je vrijwel meteen weer de baan op voor de herkansingen.” Daarin hielden de Britse titelverdediger Jason Kenny en de Duitser Stefan Bötticher hem achter zich. „Dit is een gemiste kans.”

„Het is echt klote, ik kan er niks anders van zeggen. Ik had de benen, de eerste rit was een beetje nerveus en je baalt dat je een herstart hebt na de laatste heat. Dan zit je al heel dicht op de herkansingen. Het schema slaat eigenlijk nergens op.”

Hij zette alles op alles, maar kreeg de schuld van een val van de Canadees Hugo Barrette. „Ze zeggen dat ik hem en Carlin heb afgesneden. Uit beelden die we zelf hadden bleek dat niet. Je wordt in dit soort situaties ook negen van de tien keer niet teruggezet.”

Goud had hij al op zak, van de teamsprint waarbij hij in de kwalificaties op de plek van Jeffrey Hoogland reed. „Op zich is dat wel een troost, maar je wilt meer. Feit is dat ik fysiek nog nooit zo goed geweest ben. dat kwam er op de teamsprint uit en eigenlijk vandaag ook. Maar als je drie keer moet rijden, bijna binnen een kwartier, dan ben je de lul.”

De situatie van Van Riessen - in het ziekenhuis met onder meer gebroken ribben - had hij vrijdag even geparkeerd. „Het is heel erg, ze leefde hier twee jaar naartoe, net als ik. En het zouden haar laatste Spelen zijn. Maar het heeft vandaag niets uitgemaakt.”

Büchli hoopt langer in Japan te kunnen blijven nu Van Riessen maandag nog niet mag vliegen. Toekomstplannen heeft hij niet. „Ik ben moe. Nu wil ik eerst Laurine een beetje verzorgen hier en dan terugvliegen. Daarna? Ik heb even geen idee. Ik wilde het hier doen, wat erna komt vind ik niet interessant.”

Net binnen