Cecilia, op de dag dat ik neurie over hoop na het weekend van de redeloosheid | column [video]

Een kleine replica van het beeld dat Stefano Maderno maakte van Cecilia, staat in mijn vensterbank.

Een kleine replica van het beeld dat Stefano Maderno maakte van Cecilia, staat in mijn vensterbank.© Foto Richard Stekelenburg

Richard Stekelenburg

Na het weekend van de, hoe zal ik het zeggen, redeloosheid en het dingen kapot maken, is het vandaag - 22 november - de Dag van de Muzikanten.

Die dag is er vanwege Sint Cecilia, patroonheilige van muzikanten en zangers. Of Cecilia zelf speelde, weten we niet. Maar volgens het zogenoemde breviergebed klonken ‘orgeltonen terwijl ze in haar hart zong voor de Heer’. Dat deed ze niet zomaar. Ze was 15, het was haar huwelijksdag en ze bad dat ze in hemelsnaam de volgende ochtend nog als maagd wakker zou worden. Om dat voor elkaar te krijgen, moest ze nog wel even haar man bekeren.

Cecilia bleef maagd, maar het kostte haar wel haar leven, en dat van haar man Valerianus. Beiden werden in 230 vermoord in de onder keizer Severus Alexander opgeleefde christenvervolgingen.

Ik ben niet zo van de heiligen, al zwaai ik graag naar Klaas deze tijd van het jaar. Maar Cecilia ontroert me. Als ik in Rome ben bezoek ik haar steevast in de Basilica Santa Cecilia in Trastevere. Daar bevindt zich onder het hoofdaltaar het beeld dat Stefano Maderno in 1600 van haar maakte. Het is de beeltenis van Cecilia zoals ze werd aangetroffen toen in 1599 haar graf in de Catacomben van Callistus werd geopend: perfect bewaard in haar cederhouten sarcofaag. Ze ligt op haar zij. Haar gezicht is afgewend alsof ze wegkijkt voor geweld en verschrikkingen. De gestrekte vinger van haar linkerhand symboliseert dat er voor haar één God is, de drie gestrekte vingers van haar rechter de Heilige Drie-Eenheid. In haar hals de sporen van de houwen van haar beul.

(Tekst gaat door onder de foto)

Het originele beeld dat Stefano Maderno maakte van Cecilia, te zien in de Basilica Santa Cecilia in Trastevere, Rome.

Het originele beeld dat Stefano Maderno maakte van Cecilia, te zien in de Basilica Santa Cecilia in Trastevere, Rome.© Foto Richard Stekelenburg

Het beeld is verdrietig: het laat zien wat we elkaar kunnen aandoen om wat we geloven. Toch heeft het ook iets troostends.

Een kleine replica ervan staat thuis in mijn vensterbank. Ik neurie er vandaag de Foo Fighters bij:

’Bring me some healing, Saint Cecilia / Carry me home to your house of broken bones...’

Net binnen