Books to go! en straks ook onze schoenen delen? | column

En opeens waren ze er. O-ver-al, zo leek. Op tafeltjes op straathoeken. Vastgespijkerd tegen gevels. Half in een ligusterhaag.

Liefdevol in elkaar gefröbeld van hergebruikt hout. Semi pre-fab in roze-witte poppenhuisstijl. Glanzend gebeitst met in schoonschrift de woorden: ’Neem of geef een boek!’

Minibiebs. De opmars van deze buitenboekenkastjes lijkt niet te stuiten. Ik had ze al een tijdje op de socials voorbij zien komen, maar pas afgelopen week in mijn woonplaats gespot. Dat ligt zonder twijfel aan mij. En aan de periode waarin we ons nu al bijna twee jaar bevinden. Omdat je iets moet doen om lockdownlife een beetje door te komen, maken we van tijd tot tijd een wandeling. (Ook wel koffie- of gluhwein-walk genoemd. Al naargelang de consumpties die we onderweg tot ons nemen.) In alle rust een stuk lopen dus, zomaar nergens heen. Een mooie manier om de omgeving in je op te nemen. En dan zie je dingen die er wellicht al veel langer waren. Zoals die openluchtkastjes, waar je gratis boeken kunt lenen. (Doneren mag natuurlijk ook.)

Sommige zijn ingedeeld op genre of thema. Zo zag ik er een met uitsluitend kinder- en jeugdliteratuur, en een historische minibieb, gewijd aan de geschiedenis van mijn stadje. Het gros van de kastjes, bevatte echter een allegaartje aan boeken. Thrillers en streekromans, verhalenbundels en novellen, rijp en groen door elkaar. Zo mag ik het graag zien. Het is een mooi en democratisch idee, books for all, en nog for free ook. Wellicht tevens een leuke, laagdrempelige manier om meer mensen aan het lezen te krijgen. Netflix gaat immers ook vervelen en internet-Lingo is misschien weer net een stap te ver.

Ik ben dus fan van het recyclen van boeken, maar niet als het de mijne betreft. Simpelweg omdat ik geen afstand kan doen van de titels uit mijn jeugd, studietijd en de pareltjes die De Man en ik voor elkaar en onszelf hebben gekocht. Books to go gaat het voor mij dus niet worden, maar misschien bestaat er ook zo’n ruilsysteem voor shoes? Daar heb ik er persoonlijk bijna net zoveel van als boeken. Mijn eerste donatie? Een paar goudkleurige design slingbacks met killer heel, die ik jaren geleden heb gekocht. Fabuleus, beeldschoon en ronduit plaatjes, maar voor een coronawandeling een regelrechte sof.

Net binnen