Als we opeens allemaal in opstand komen, waar moeten de echte wappies dan naartoe met hun recht op een mening? | column

Richard Kemper

Het zal ons toch niet gebeuren dat de wappies gelijk krijgen? Dan kunnen mijn columns van de afgelopen twee jaar wel de prullenbak in. Wonderlijk hoe Nederland afgelopen week massaal omsloeg. Twee jaar lang lachten we alle gekkies keihard uit die zeiden dat het maar een griepje was. Het waren de ongeletterden, de complotdenkers, de kanslozen. Zeker als we ze tekeer zagen gaan op het Museumplein spraken we schande van hun verzet tegen het gezag.

Maar sinds afgelopen week zijn we opeens allemaal een wappie. We pikken het niet langer, genoeg is genoeg, de grens is bereikt! De massa met een kassa heeft schijt aan Den Haag en gooit z’n kont tegen de krib onder de noemer van demonstreren. Ik heb de memo waarin staat dat het „niet meer uit te leggen is” blijkbaar even gemist en zie het allemaal verbaasd aan.

De redelijke meerderheid neemt makkelijker afscheid van argumenten die ze vorige week nog zinnig vonden, dan André Hazes jr. van vriendinnen - en niemand vindt het gek. Neem de wet van de grote getallen, het feit dat wij minder ziekenhuisbedden hebben dan alle landen om ons heen en een derde van het zorgpersoneel dat in quarantaine zit; het is vanaf nu allemaal bullshit.

Als dit een trend wordt, duurt het niet lang voordat passagiers in een vliegtuig onderling besluiten dat de piloot te hoog vliegt en met z’n allen gaan springen om de daling in te zetten. Wie weet het nou het beste?

Maar als we opeens allemaal in opstand komen, dan is er voor de echte wappies toch niks meer aan? Waar moeten die naartoe met hun recht op hun eigen mening als het opeens de mening van iedereen is? Dat voelt toch een beetje als je moeder die ook op Snapchat gaat of je vader die Lil’ Kleine gaat draaien en een petje op doet. Dat was niet de bedoeling!

We kunnen de boel weer opengooien, maar creëren daarmee meteen een nieuw probleem; waar gaan we met de wappies naartoe? Oekraïne? Daar kunnen onze ’vrijheidstrijders’ in elk geval ongegeneerd rellen en zijn ze ons geheime wapen als enige soldaten die geen 1,5 meter afstand hoeven te houden. Klappies van de wappies; dat zal Poetin leren! Ik doe zelf trouwens van harte mee aan de we-gaan-gewoon-open-demonstratie. Alleen niet in het theater, dat vind ik allemaal erg omslachtig. We kunnen met alle cabaretiers van Nederland toch beter gewoon aanbellen bij de mensen thuis, ons de slaapkamer inwurmen en uitbarsten in een vals lied of de mensen op de eerste rij gezellig een paar minuten afzeiken. Moet u eens opletten hoe snel iedereen vindt dat de theaters weer open moeten.

Tot die tijd zitten we nog even met elkaar opgescheept. En mocht u nou niet meer weten wat je er nog over moet zeggen, hier een paar lekkere lockdownzinnen die altijd werken. Maakt niet uit welke je wanneer kiest, met deze zinnen zit je altijd goed. „En dat mag wel!” – „Dat snap je toch niet?” – „We zijn echt het braafste jongetje van de klas!” – „Het gaat nooit meer weg” – „We zullen ermee moeten leren leven” – „Het is wat het is” – „Ik ben er he-le-maal klaar mee” – „Nee, dit zijn lockdownkilo’s” – „Merk jij er veel van?” – „Ja, we zijn even weggegaan, mag eigenlijk niet maar ja” - „Wat ik alleen niet begrijp…”

De laatste zin hoef je nooit af te maken want hier word je meestal geïnterrumpeerd door iemand anders die het niet begrijpt. Ach, wie wel?

Net binnen