Polar Twins met ’Europese soul’ naar De Waag, romantische zoekers naar geluk tussen Athene, Parijs en Berlijn

Polar Twins met Dirk Polak en Mark Ritsema.

Polar Twins met Dirk Polak en Mark Ritsema.© Foto PR

Peter Bruyn
Haarlem

Het ’ongeneselijk romantische’ muziekduo Polar Twins, bestaande uit Dirk Polak en Mark Ritsema, treedt zondag in De Waag in Haarlem op.

„Deze accordeon had ik al toen ik zeven was”, zegt Dirk Polak, terwijl hij het instrument uit de koffer haalt en op schoot neemt. „Altijd op gespeeld. Al méér dan zestig jaar dus. Hij begon natuurlijk op een gegeven moment aan alle kanten te lekken. Er is een vrouw hier in Amsterdam die dit soort knoppenaccordeons helemaal reviseert en daar heb ik hem naartoe gebracht. Die heeft hem voor driehonderd euro weer in orde gemaakt, afgezien van de balg dan. Die willen we vervangen, maar dat ding moet uit Italië komen – de enige plek waar dit type nog gemaakt wordt. Dat lukte echter niet voor komend weekeinde, als we in Haarlem moeten spelen. Dus heb ik het ding tijdelijk even bij haar teruggehaald en met duct tape gerepareerd. Het ziet er niet uit, maar het werkt wel…”

Als er een lijst zou bestaan van miskende, of toch in ieder geval onderschatte, muziekgroepen, dan stond het duo Polar Twins zonder meer in de topvijf. Komende zondagmiddag zijn ze in De Waag te horen.

Twee veteranen uit de Nederlandse rock: Amsterdammer Polak en Rotterdammer Mark Ritsema. Maar de rock zijn ze met Polar Twins ruimschoots gepasseerd. Met accordeon en akoestische gitaar bezingen ze de Weltschmerz van ongeneselijk romantische mannen op leeftijd. Twee gebruinde baritons zoekend naar geluk tussen Athene, Parijs en Berlijn. Hun passie najagend van het Franse platteland tot aan de oevers van de Zwarte Zee. Meestal Engelstalig, maar soms ook in Camembert-Frans of Krimi-Duits. En dat is mooi. Kamerpop, in de traditie van Tindersticks en The Blue Nile. Europese soul.

Dirk Maurits Polak is inmiddels achter in de zestig. Muzikant en kunstenaar. In de jaren tachtig korte tijd bekend als de man achter de groep en het kunstenaarscollectief Mecano. In een boek met dezelfde titel beschreef hij een jaar of tien geleden zijn bohemienachtige levenswandel. Als telg uit een kleurrijk gereformeerd, joods en communistisch gezin kruist zijn pad al vroeg dat van onder anderen Ramses Shaffy, Rob Scholte en Theo van Gogh. Commercieel doorbreken doet Polak nooit, niet als muzikant en niet als schilder.

Ritsema, negen jaar jonger dan Polak, was op zijn zeventiende al fan van Mecano en had zelf ’undergroundsucces’ als zanger van groepen als Spasmodique, Cobraz, Raskolnikov en zijn soloproject Nightporter. Hij trad al regelmatig in De Waag op. Hij komt uit een aanzienlijk burgerlijker ’nest’ dan Polak, maar het klikt tussen de Amsterdammer en de Rotterdammer. In 2012 verscheen hun eerste gezamenlijke album, twee jaar geleden gevolgd door het mogelijk nog betere ’Maybe the Moon’.

Opvallendste stuk op die plaat is de bijna dertien minuten klokkende en uit vijf delen bestaande ’Suite Jumeaux Polaires’. Op zijn gebruikelijke theatrale wijze, die soms wat aan de legendarische acteur Ko van Dijk herinnert, somt Polak alle invloeden en citaten op die in het stuk verwerkt zijn: de dichter Apollinaire, de kunstenaar Rob Scholte, de haikudichtvorm, de Engelse rockgroep Medicine Head – van een obscuur singletje uit 1969 – en wat al niet meer.

Het tekent Polar Twins, zoals dat ook voor de hoes van de plaat geldt waar tal van kunstenaars van naam een bijdrage aan hebben geleverd. „Ja, maar daar zijn The Beatles toch al mee begonnen in de jaren zestig”, reageert Polak. „Dat heeft met bezieling te maken. Dit is geen Amerikaans wegwerpproduct, dit is Europese soul.”

De afgelopen jaren speelde Polar Twins vanzelfsprekend weinig, maar het afgelopen decennium tourden ze door Frankrijk en Israël en brachten fans op de been in Griekenland. „Moet je dit zien”, zegt Polak en klapt zijn laptop open. „Een serieuze uitnodiging om in Sao Paulo te komen spelen… Ik zal je eerlijk zeggen, zelf hoef ik niet meer zo nodig op mijn leeftijd. Ik hou al niet zo van vliegen. Maar Mark staat natuurlijk te springen, dus ik zal uiteindelijk wel meegaan. Ach, weet je jongen, in het buitenland begrijpen ze soms niet dat er in Nederland nog steeds geen standbeeld voor mij is, haha.”

Programma

Polar Twins speelt zondag 22 mei in De Waag, Haarlem.