Premium

’Pardonne, mais n’oublie pas’. Dat geldt voor helden en schurken, en ook voor sprintende wielrenners | column Mart Smeets

Mart Smeets

Ooit, op het Île de Cité in Parijs, niet ver van de laatste eindstreep in de Ronde van Frankrijk, las ik een tekst in een muur gegraveerd, die me nooit meer verliet: ’Pardonne, mais n’oublie pas’. Het was ergens in 1968 en ik had toen nog helemaal niets met de die Franse fietsronde. De woorden las ik, vertaalde ze en sloot ze op in mijn bestaan: vergeef, maar vergeet niet.

Net binnen